Archiwum autora: Dorota

Czy można kochać wszystkich ludzi? Bezwarunkowo, niezależnie od ich postaw i krzywd, jakie nam wyrządzają? Po ludzku rzecz biorąc jest to niezwykle trudne. Każda zadana rana boli i jeśli nawet nie szukamy odwetu, to wzbudzenie pozytywnych myśli wobec krzywdzącego jest … Czytaj dalej →

Ewangelia jest źródłem prawd uniwersalnych, mądrości i wskazówek, z których każdy naprawdę może wybrać coś dla siebie. I nie chodzi tu o wybiórcze jej traktowanie, a raczej o to, że każdy człowiek potrzebuje w danym momencie innych słów. Każdy z … Czytaj dalej →

Czym naprawdę jest światło wie tylko ten, kto zaznał ciemności… . Wielokrotnie słyszałam od zasypiających dzieci słowa „tylko niech pani nie gasi światła”. Wystarczała mała lampka, światło na korytarzu żeby noc była przyjaźniejsza. Ta odrobina jasności potrafiła przegonić lęk, oddalić … Czytaj dalej →

Jest taka chrześcijańska piosenka, której fragment wybrzmiewa w słowach: „Jak rozpoznać mam Chrystusa, gdzie Go szukać mam?”. Odpowiedź przynoszą kolejne zwrotki: w kościele, w modlitwie. Ewangelia wg Św. Łukasza, a właściwie jej krótki wycinek (2,22-32) to też odpowiedź na pytanie … Czytaj dalej →

„Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. Takimi słowami Pan Jezus rozpoczyna swoje nauczanie i takie też wybrzmiały w dzisiejszym czytaniu. Nawracanie się jest procesem. Nie tylko ciągłym, ale również bardzo trudnym, narażonym na chwile upadku, zniechęcenia i niewiary. Dlaczego? … Czytaj dalej →

P. (4 l.)mimo późnej pory ma duże problemy z zaśnięciem. Pada więc propozycja konkursu. Kto szybciej zaśnie, ten wygrywa. Zapada cisza… . Po kilku błogich minutach słychać radosny głosik: „wygrałem!”. To dziecko rzeczywiście ma w sobie ducha rywalizacji 😀 😀 … Czytaj dalej →

W dzisiejszej Ewangelii Jan widząc podchodzącego Pana daje o nim świadectwo. Dwie rzeczy w tym czytaniu bardzo mnie urzekły. Pierwsza, dość oczywista to sam fakt złożenia świadectwa: „Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”. Oczywista, a … Czytaj dalej →

Pozwól teraz, wysłuchaj. To słowa które dość często kierowałam do dziecka i kieruję je nadal, bo mimo dorosłego już wieku wciąż wydaje się być moim małym synkiem. Kiedy zmaga się z rzeczami, co do których wiem, że obiera błędną drogę … Czytaj dalej →

– P. (cztery lata) dlaczego nie śpisz? – Bo mnie boli głowa, brzuch i nogi… (i tu płacz, moooocno wymuszony) – Hm, wiesz co, mnie też coś boli. – Co? – Głowa i brzuch, i… – A mnie jeszcze o … Czytaj dalej →

Dziś, czytając początkowe wersy Ewangelii Świętego Jana, mimowolnie zatrzymałam się nad zdaniem: „Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli”. I jeszcze raz przywołałam w myślach okoliczności narodzin Bożej Dzieciny. W Betlejem nie oczekiwano tych narodzin. Nie zatroszczono się … Czytaj dalej →